طغرالجرد

زادگاه ما

و شاید فصلی جدید
ساعت ٩:۱٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٩ تیر ۱۳٩٢   کلمات کلیدی:

یازدهمین دولت  با کلید تدبیر و با عنوان تدبیر و امید در حال شکل گیری می باشد.

این دولت میگوید میخواهد مشی اعتدال را در پیش گیرد.

در صورت تحقق منویات امید است فصلی نو در کشور ، استان و منطقه ی در معرض تخریب طغرالجرد آغاز شود.

تند روی های معدود افراد جناحین متاسفانه کمکی به اصلاح دین و دنیا و توسعه منطقه ننموده است.

تا اینجای کار معدودی از فرصت طلبان زمانه تحت پوشش دفاع از دین ، شریعت، انقلاب و ولایت به دیگران تاخته و از آنها مخالف ساخته و خود را محق و دیگران را بر باطل و از این میان برای خود پوستینی دوخته و ذخیرهایی اندوخته و یا فرصت های شغلی منطقه را تصاحب نموده اند.

با مرگ ساکنان قدیمی طغرالجرد و متولدین دههای اولیه 1300 و مهاجرت جوانان بیکار منطقه ی مستعد ، کوهستانی و با قدمت طغرالجرد که همه زیر بنا های اولیه اعمم از آب ، برق ، مخابرات و گاز را  داراست، میرود که کاملا متروکه شود.

از کوچه های خلوتش  فقط خاطره ی ساکنان دهه های قبلش هویداست . در شب ها و روزهای غیر تعطیل دیگر پیر مردان و پیر زنان عصا بدست را کمتر میتوان دید.... اکثر آنها رفته اند....

امسال هم تا اینجای کار بسیاری رفتند . دیروز غلامرضا فتاحی ، پریروز سید قاسم ...قبلش آقای حسین اشکر و قبلش... و قبلش ......

........عاقبت منزل ما وادی خاموشان است........

 

کاش زنده های توانمند امروز که به اعتدال اعتقاد دارند آستین بالا زده  و  زادگاهمان را قبل از آنکه از دست برود  ... دوباره اش احیاء نمایند.

اشتغال ، کشاورزی ، دامپروری ، صنعت ، آموزش ، ورزش ، هیاهوو ،جنب و جوش بار دیگر از سر گرفته شود و...... امید به منطقه باز گردد.

تقریبا همه متفق القولند که منطقه طغرالجرد از روزی که بخشی از کوهبنان شد به کما رفت.

چون بیمار دچار مرگ مغزی شده ای بدون اجازه  ،اعضایش را بردند و به جاهای دیگر پیوند زدند.

نیازی به اجازه نبود چون بزرگتر نداشت و کوچک های خود بزرگ پنداشته در گیر هم بودند و ...زین  میان دیگران منتفع....

بانک هایش را - بیمارستانهایش را- مدارسش را- معادنش را-اشتغالش را - تجارت و کسبه اش را و.........

اکنون از شورای تجمیع شده ی منطقه انتظار میرود که از این فرصت اندوخته ای برای فردا ی بعداز این دنیا دست و پا کنند و نه برای این دنیا.

از همه ظرفیت ها و پتانسیل ها استفاده کنند.

پیشنهاد میشود:

- موقعیت خود و منطقه را آنطور که هست بشناسند.

- مشکلات و کارهایی را که لازم است  انجام شود را فهرست نمایند

- آنها را الویت بندی  ،مرحله بندی و زمان بندی کنند.

- و اجرایشان را به افراد قابل و توانا (فارغ از جناح و هئیت) واگذار نمایند.

و برای هرچه بهتر شناختن و اجرای این چهار مرحله ی ذکر شده از همه ی صاحب نظرها استفاده نمایند.