طغرالجرد

زادگاه ما

یادی از اون قدیما
ساعت ۱٠:٥٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٥/۸   کلمات کلیدی: طغرالجرد ،قدیما ،ماه مبارک ،صفه

در ماه مبارک دو سال قبل یادی از قدیما شد - یادتون هست؟

( اگه نیست روی دوسال قبل کلیک فرمایید)

بازهم خواندن ادعیه این ماه ، من را به یاد اون قدیما انداخته و میخوام چیزایی بنویسم . ولی نه به نثر که به این صورت :

طبع شعرم اندکی گل کرده است!!

بهر آپتودیت دلم هول کرده است !!

راستی ؛

یاد و نام کوچه ی تنگو بخیر                               آسمان پر ز پرستو بخیر   

                                   (asmane por ze parasto bekhir) 

اوون قدیماااا که زمان دیر می گذشت              جمعمان زیر جراغ موشوووو بخیر

هر کسی آواره ی جایی شده                       یاد بی بی ها و آن باشووو بخیر

ممدو و احمدو و قاسمووو                            کل بچا ختمشان با اوووو بخیر 

از محل بیک ها و هادیا                              خاک خندق جای پاتیتوو بخیر

آن اتاق و آن صفه با دالنش                       بوی آب و خاک و آن جارووو بخیر 

توی هر خونه دو ، سه گودال کار                بافتن با چرخش معکووو بخیر 

بار بود آبگوشت ها در زیر خدم                  بوی دود فضله ی گاوووو بخیر 

پیتزاها را نباشد قوتی                             یاد قاتوق ها و آبگرمووو بخیر

جای صرف رنگ های پرتقال                        شربت نعنا و البالووو بخیر

انبه و موز و آناناس شد گران                     قیسی و بادوم و زردالووو بخیر                       

پشت سیتم بچه ها کز کرده اند             پل چکوهامون و سنگ شیشووو بخیر

تا که ناخوش می شدیم دکتر کجا؟            داش دواهای توی مفشووو بخیر

 جددوا و دارچین و زنجبیل                         بیشمار از این سری دارووو بخیر

بچه ها گویند امروزه مامان                        ما همی گفتیم که نئنووو بخیر

چونکه آب میگشت جاری توی ده              شستشوهای نئنو در جووو بخیر

بهر سیراب کردن گاو  و خران                     سوتک مخصوص محمودووو بخیر

توی حموم خزونه بهر شست                    آن کتیرا جای این شامپووو بخیر

در مبارک ماه های رمضوون                       روزه های نصفه ی فاطوووو بخیر

                       راحت و آرامش و بی دغدغه

                      زیر سایه کاش آن خوابووو ، بخیر

... و...راستی راستی همه کار میکردند پدر ها و پسر ها  و مادر ها و دختر ها ، زمانه اقتضاء میکرد همه کار کنند و نان زحمت خود را بخورند. کشاورزی سنتی ، دامداری سنتی ، توی هر خونه نون ، ماست ، گوشت ، مرغ ، تخم مرغ، گلیم ،زغال ، چادرشب، کفش (گیوه) ، و سیب زمینی، خیار، هندوانه و نخ ریسی و چی بگم ... همه چی خودشات تولید میکردند اسم اشتغال پایدار و تساوی حقوق زن و مرد را هم بلد نبودند . بقول خودشان حرفشان سند بود برای خودشان و حرفشان اعتبار قائل بودند چک بلا محل نمی کشیدند .

در این ماه رمضان خداوند ما و همه در گذشتگان را رحمت کند و فرهنگ سازی به سمت خوردن نان زحمت کشی برود و نه گرایشات و تمایلات و لا تائلات شایدم لاطائلات و خزعبلات . غلامو میگه اضافه کن تملقات.